Acılarım acılarından daha fazla
Umutlarım hayallerinden daha az
Hüzünlü bakışlarım sevinç gözyaşlarımda daha fazla
ve
Mutluluklarım sevgilerinden daha az
Çünkü ben günboyu seni düşünüyorum. Hep seni hayal ediyorum. İçimde taşıdığım hala dönmene dair bir umut var. Bilemiyorum ne kadar sürer. Bilemiyorum daha ne kadar gider böyle, daha ne kadar mutlu günleri hatırlayıp ağlarım.
Birgün sararsa içimi bir umutsuzluk, biterse hayallerim, gidersem buralardan o zaman bitersin bende...
Bilemiyorm daha ne kadar sürer hayaller. Belki yarın belki bu gece. Belkide sonsuza dek sürer.
Ben her hareketinde beni sevdiğine dair umutlar çıkarmayı da bıraktım artık.
Çünkü sen, ben umut ettikçe küçük çocukların ellerinde balonlarını patlatan kötü çocuklar gibi söndürüyorsun umutlarımı.
Ve ben anlam veremiyorum hareketlerine.
Anlayamıyorum seni.
Ama yine de sesini duymayı, gözlerine bakmayı özledim